HJC เล่ม 3 ตอนที่ 15.3

ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Sponsor ตอนต่อไป

ตอนที่ 15 ผนึกเวทย์อัญมณีธาตุสัตว์สวรรค์ระดับปรมจารย์ (3)

ซางกวน ปิงเอ้อจ้องมองและพูดด้วยน้ำเสียงทีเย็นชาว่า “หัวหน้ากองร้อยเสี่ยวอย่าลืมนะว่าข้าเป็นหัวหน้าของเจ้า”

เสี่ยว เซอกล่าวเย้ยหยัน “หัวหน้าที่ขาดการปฏิบัติหน้าที่สองเดือนโดยไม่ได้ขออนุญาตอย่างงั้นเหรอ? ผู้บัญชากการกองพันไม่ต้องเป็นห่วง ข้าไม่รายงานเรื่องนี้กับกองบัญชาการหรอก อีกสามวันทหารใหม่จะฝึกเสร็จสิ้น ถ้าหากทหารใหม่กองพันที่สามนั้นพ่ายแพในการแข่งขันกองทหารใหม่ล่ะก็ ข้าเกรงว่าตำแหน่งผู้บัญชากการกองพันคงจะจบลงในไม่ช้า ผู้ใช้อัญมณีสวรรค์นั้นเป็นผู้มีพรสวรรค์ก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะมีความสามารถในการนำกองกำลังทหาร”

เมื่อเสี่ยว เซอพูดจบเขาก็เดินออกไปทันที ทำให้ใบหน้าที่สวยงามของซางกวน ปิงเอ้อซีดเผือกลง

โจว เว่ยชิงที่ยืนอยู่ข้างqซางกวน ปิงเอ้อ เมื่อเห็นเสี่ยว เซอนั้นเดินออกไป เขาก็พยายามที่จะตามออกไปเพราะเขานั้นไม่ชอบขี้หน้าเจ้าหมอนี้อยู่แล้ว

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นเอามือจับแขนของโจว เว่ยชิงไว้ก่อนจะส่ายหัวของเธอ

เมื่อเสี่ยว เซอนั้นออกไปจากเต็นท์แล้ว โจว เว่ยชิงก็ทดไม่ได้และพูดขึ้นมาว่า “ผู้บัญชากการกองพันทำไมไม่ให้ข้าสั่งสอนเจ้าหมอนี้กันล่ะ? เสี่ยว เซอเป็นใครอย่างงั้นเหรอ?”

ซางกวน ปิงเอ้อจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “หัวหน้ากองร้อยเสี่ยวนั้นเป็นลูกชายคนเดียวของเสนาบดีการคลังของจักรวรรดิมาร์ควิสเสี่ยว หยุนเฉ่น ไม่เช่นนั้นแล้วข้าคงไม่ทนมาจึงตอนนี้หรอก”

เมื่อได้ยินซางกวน ปิงเอ้อพูดโจว เว่ยชิงนั้นตกใจอย่างมาก “เป็นไปไม่ได้? มาร์ควิสเสี่ยวนั้นถูกเรียกว่าเป็นพระเจ้าแห่งความมั่งคั่งของจักรวรรดิ ซึ่งพูดได้เลยว่าเขานั้นเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้พลังกำลังจักรวรรดิธนูสวรรค์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาจะมีลูกชายที่หยิ่งยโสเช่นนี้ได้อย่างไร? “

“เจ้ารู้จักมาร์ควิสเสี่ยวอย่างั้นเหรอ?” ซางกวน ปิงเอ้อมองที่โจว เว่ยชิงด้วยความประหลาดใจ

โจว เว่ยชิงก็รู้ทันทีว่าเขาทำพลาดก่อนจะกลบเกลื่อนว่า “มีหลายๆคนบอกข้าว่าจักรวรรดิธนูสวรรค์นั้นถูกค้ำจุนโดยสองขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ หนึ่งคนต่อต้านโลกภายนอก ส่วนอีกคนนั้นปกครองโลกภายใน ซึ่งคนที่ดูแลโลกภายนอกก็คือนายพลโจว และคนที่ปกครองภายในก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมาร์ควิสเสี่ยว “

ซางกวน ปิงเอ้อพยักหน้าก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย “ที่จริงข้าเองก็โทษเสี่ยว เซอที่ทำแบบนี้กับข้าไม่ได้ เพราะก่อนที่ข้าจะมายังกองพันที่สามนี้นั้น ตำแหน่งผู้บัญชากการกองพันนั้นยังว่างอยู่ ซึ่งเขานั้นแหละที่เหมาะจะเป็นคนรับตำแหน่งนี้มากที่สุดเพราะเขานั้นเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในการบัญชาการกองทหารแม้ว่าเขานั้นจะไม่ได้เป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ แต่ตำแหน่งนี้กลับถูกแย่งไปโดยข้า ซึ่งแน่นอนว่าเขาคงรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม และเสี่ยว เซอคือนายทหารชั้นยอดของกองร้อยที่สามและเป็นไผ่ตายของกองพันที่สาม”

สีหน้าของโจว เว่ยชิงก็เปลี่ยนไปก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์อดีตตอนที่เขานั้นยังวัยเด็ก

………

“น้องชายชุ่ยนุย ดูเด็กทั้งสองนั้นสิ พวกเขากำลังเล่นกันอย่างสนุกสนานอยู๋เลย ช่างน่าเสียดายที่ลูกของพี่ชายนั้นอายุน้อยกว่าลูกสาวของข้า ไม่งั้นข้าคงเอาเจ้าเด็กนี้มาเป็นเขยของข้าแทนองค์จักรพรรดิเป็นแน่ ฮ่าๆๆ”

“ตาแก่เสี่ยว ทำไมเจ้าต้องหาเรื่องลำบากเช่นนั้น? เว่ยชิงนั้นเป็นเด็กที่เกิดมาพร้อมกับเส้นพลังปราณที่อุดตัน เฮ้แ เขานั้นโชคร้ายที่ไม่มีความสามารถอะไรเลย”

“น้องชายชุ่ยนุย สมองของเจ้าเป็นอะไรไปเสียแล้ว? ในฐานะที่พี่ชาย เจ้าพูดเช่นนี้กับข้าได้อย่างไร? ข้าอยากจะพูดกับเจ้าให้ชัดเจนเลยว่า ถ้าในอนาคตนั้นองค์หญิงและเว่ยชิงนั้นไม่มีสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แม้ว่ารุ่ยเซอนั้นจะแก่กว่าลูกชายของเจ้า ข้าก็ยินดีที่จะให้เธอแต่งานกับเว่ยชิง! “

………

เด็กสาวอายุ13-14ปีนั้นกำลังวิ่งนำเด็กน้อยที่มีน้ำหมูกไหลอยู่

“โจว เว่ยชิง ปีศาจน้ำมูกน้อย มานี้เร็วเข้า! ไปเก็บรังนกนั้นกัน “

“พี่สาวรุ่ยเซอ !!”

………

เด็กสาวนั้นมีสีหน้าที่เด็ดเดียวและมั่นคงบนใบหน้าของเธอและพร้อมที่จะปกป้องเด็กน้อยที่เผชิญหน้ากับเด็กคนอื่นๆอีก4-5คนที่ล้อมพวกเขาอยู่

“ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าแกล้งเด็กนี้ และใครกล้าที่จะแกล้งเขา เจ้าต้องโดยหมัดของข้าก่อน!”

………

“พ่อครับ พี่สาวรุ่ยเซอไปไหน? ทำไมพี่สาวไม่มาเล่นกับข้าแล้วล่ะ? “

“พี่สาวรุ่ยเซอของเจ้านั้นไปโรงเรียน เจ้าเด็กนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มันถึงเวลาที่เจ้าต้องเผชิญกับความยากลำบากในชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าต้องตื่นตี 5 มาฝึกพิเศษไม่เช่นนั้นแล้วข้าจะตีก้นเจ้าให้ให้บวมเลย”

………

“เจ้าอ้วนโจว เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่อย่างงั้นเหรอ?” ซางกวน ปิงเอ้อโบกมือไปมาผ่านหน้าโจว เว่ยชิงและถามเขาด้วยความสงสัย

โจว เว่ยชิงนั้นตื่นขึ้นจากภวังค์ความคิดและส่ายหัวของเขาก่อนจะพูดว่า “ไม่มีอะไรครับผู้บัญชากการกองพัน อะไรคือการแข่งขันทหารใหม่ที่หัวหน้ากองร้อยเสี่ยวพูดถึงอย่างงั้นเหรอครับ? “

เสี่ยว เซอ … เสี่ยวรุ่ยเซอ ชื่อของทั้งสองนั้นทับซ้อนกันก่อนที่มุกปากของโจว เว่ยชิงจะยิ้มขึ้งมา ในหัวของเขานั้นคิด :เท่าที่ข้ารู้นั้นลุงเสี่ยวนั้นมีแค่ลูกสาวคนเดียวนั้นคือพี่สาวรุ่ยเซอ แล้วจะมีลูกชายมาได้อย่างไร เขาบอกว่าผู้หญิงนั้นจะเปลี่ยนไปเมื่อถึงอายุ 18 ปีซึ่งดูเหมือนว่าพี่สาวรุ่ยเซอนั้นจะจำข้าไม่ได้ และข้าก็จำนางไม่ได้เช่นกัน ซึ่งนางก็กำลังปลอมตัวเป็นผู้ชาย!

ซางกวน ปิงเอ้อขมวดคิ้วของเธอ “เรากำลังพูดถึงเรื่องการแข่งขันทหารใหม่กันอยู่ ทำไมเจ้าถึงยิ้มอย่างมีเลศนัยเช่นนั้นล่ะ “

“อ๊า…? ข้ายิ้มอย่างงั้นเหรอครับ? ผู้บัญชากการกองพัน ข้าหมายถึงว่าข้าเองก็เป็นทหารใหม่เช่นกัน? ดังนั้นแล้วข้าก็มีสิทธิที่จะลงแข่งด้วยใช่ไหมครับ? “ โจว เว่ยชิงนั้นหาเหตุผลอย่างรวดเร็วและตอบออกไปเพื่อกลบเกลื่อนรอยยิ้มของเขา

ซางกวน ปิงเอ้อจึงอธิบายว่า “การแข่งขันทหารใหม่นั้นจะจัดขึ้นสำหรับทหารใหม่ที่ได้รับการฝึกจนเสร็จสิ้นแล้ว ซึ่งกองร้อยแต่ละกองร้อยในกองพันจะทำการแข่งขันกันเป็นหน่วย ซึ่งเป้าหมายก็คือหาคนที่มีความสามารถสำหรับทหารใหม่ที่มีผลงานที่ดี อย่างเช่นทหารใหม่ที่มีความสามารถนั้นจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าหมู่ ซึ่งข้าก็จำได้ว่าหัวหน้ากองร้อยเสี่ยวนั้นก็ได้เลื่อนขั้นแบบนี้ เขานั้นเข้ามาเป็นทหารได้สามปีแล้ว นอกจากนี้ความสามาถของเขาก็ยังโดดเด่นอย่างมาก ถ้าข้านั้นไม่ได้เป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ ไม่แน่ว่าบางทีเขาอาจจะได้เป็นผู้บัญชาการกองพันแล้ว นอกจากนี้แล้ว เขานั้นยังถึ่งแค่ความสามารถของตัวเองเท่านั้นและไม่เคยพึ่งพาความช่วยเหลือจากมาร์ควิสเสี่ยวเลย ซึ่งข้านั้นชื่นชมและเคารพเขามาก ซึ่งแน่นอนว่าเจ้านั้นต้องเข้าร่วมการแข่งขันด้วย ไม่เช่นนั้นแล้วกองร้อยใหม่ก็ต้องขาดคนไปหนึ่งคน แต่ว่าเจ้าต้องไม่ใช้อัญมณีสวรรค์ของเจ้าเด็ดขาด”

“ผู้บัญชากการกองพัน ข้ามีเงื่อนไขที่อยากจะขอท่าน” โจว เว่ยชิงพูดด้วยรอยยิ้มอันแสนเจ้าเล่ห์ของเขา หลังจากที่รู้ว่าเสี่ยว เซอนั้นคือพี่สาวรุ่ยเซอแล้วอารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นมาก จนไม่สามารถที่จะระงับสีหน้าที่แท้จริงของเขาได้

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นไม่รู้ว่าทำไมเมื่อมองโจว เว่ยชิงแสดงสีหน้านี้แล้ว ก็สั่นสะท้านถึงหัวใจเพราะว่าเธอนั้นได้เห็นสีหน้าที่แท้จริงของเจ้าบ้านี้อีกครั้ง

“เจ้ามีเงื่อนไขอะไร?” ซางกวน ปิงเอ้อทำหน้าเคร่งเครียด

โจว เว่ยชิงยิ้ม “ข้าจะขอยืมธนูรุ่งอรุณสีม่วงของท่าน แม้ว่าข้าจะไม่สามารถใช้อัญมณีสวรรคืได้ ข้าก็ยังทำให้ท่านประหลาดใจได้อย่างแน่นอน ผู้บัญชากการกองพันได้โปรดรอดูผู้ช่วยส่วนตัวของท่านเจ้าอ้วนโจวคนนี้แสดงความสามารถอันกล้าหาญในการแข่งขันทหารใหม่ด้วย แต่ว่า … มันมีรางวัลให้หรือป่าว? “

ซางกวน ปิงเอ้อก็โกรธขึ้นมา “อะไรนะ นี้เจ้ายังต้องการรางวัลอีกงั้นเหรอ?”

โจว เว่ยชิงจึงตอบว่า “ไม่ใช่ว่าความภาคภูมิใจในกองทัพนั้นคือความเท่าเทียมอย่างงั้นเหรอครับ กฎระเบียบนั้นมีไว้สำหรับส่งเสริมและลงโทษ ซึ่งการลงโทษนั้นสำหรับผู้ที่ทำผิดสมควรที่จะได้รับ แต่รางวัลก็คือสิ่งที่ให้แก่คนที่สมควรได้รับเมื่อทำความดีใช่ไหมครับ? ถ้าหากข้าสามารถนำกองร้อยทหารใหม่ของกองพันที่สาม ชนะในการแข่งขันได้ ข้าไม่ต้องการได้ตำแหน่งหัวหน้าหมู่ แต่ข้าต้องการให้เรียกชื่อของท่านในตอนที่ไม่มีคนอื่นอยู่ ข้าคิดว่าคำขอนี้คงจะไม่มากเกินไปสำหรับท่านใช่ไหมครับ? “

เดิมทีซางกวน ปิงเอ้อนั้นต้องการที่จะปฏิเสธเขาทันที แต่ทันใดนั้นนางก็เปลี่ยนใจ อย่างไรก็ตาม ทั้งสองนั้นเป็นถึงผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ มันจึงไม่ใช้เรื่องแปลกอะไรที่จะเรียกชื่อนางตรงๆ และเมื่อคิดถึงเรื่องท่าทางที่หยิ่งยะโสของเสี่ยว เซอแล้วเธอก็ขบฟันและบอกว่า “เอาล่ะ ก็ได้ ถ้าเจ้าสามารถนำกองทหารใหม่นั้นชนะจนได้ที่หนึ่งของการแข่งขัน ข้าจะทำตามที่เจ้าขอมา”

โจว เว่ยชิงนั้นไม่คิดเลยว่าซางกวน ปิงเอ้อนั้นจะตอบตกลงอย่างง่ายได้ จึงทำให้เขานั้นดีใจมาก “ผู้บัญชากการกองพันก่อนอื่นเลย ข้าลองยืมธนูรุ่งอรุณสีม่วงก่อนเป็นอย่างแรก เพราะยังเหลือเวลาอีกสามวัน ซึ่งข้าจะฝึกยิงธนูก่อน”


ตอนก่อนหน้านี้ Sponsor ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป