HJC เล่ม 2 ตอนที่ 9.3

ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป

ตอนที่ 9 ธนูรุ่งอรุณสีม่วง (3)

ก่อนที่โจว เว่ยชิงจะเริ่มดึงสายคันธนูนั้น หัวหน้าหมู่ใต้บังคับบัญชาของเสี่ยว ซี่นั้นก็ตะโกนออกมา “อย่าเสียแรงเปล่าๆเลยไอ้หนู เก็บแรงไว้เรียกหัวหน้าข้าว่า “ท่านปู่” เถอะ แล้วก็สำนึกบุญคุณของหัวหน้ากองร้อยเสี่ยว ซี่ของข้าด้วยที่ไว้ชีวิตเจ้า”

โจว เว่ยชิงนั้นก็หันไปมองหัวหน้าหมู่ที่ตะโกนออกมา แล้วแกล้งทำเป็นว่าเขานั้นได้ยินไม่ชัดว่าตะโกนอะไรออกมา “เมื่อกี้เจ้าจะให้ข้าพูดอะไรนะ”

หัวหน้าหมู่จึงตอบไปโดยไม่คิดว่า “ท่านปู่”

โจว เว่ยชิงนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขก่อนตอบไปว่า “โอ้ว ข้าจะจะมีหลานชายเช่นเจ้าได้อย่างไร บรรพบุรุษของเจ้าต้องขาดการอบรมเจ้ามาแน่ๆ”

“เจ้าพุดว่าไงนะ?” หัวหน้าหมู่ก็รู้ได้ทันทีว่าเขานั้นโดยหลอกด้วยหน้าตาอันซื่อสัตย์ของหมอนี้ เขาจึงลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ แต่ในขณะเดียวกันนั้นโจว เว่ยชิงก็ทำหน้าเยาะเย้ยก่อนที่จะรวบรวมพลังทั้งสองแขนก่อนที่จะดึงคันธนูรุ่งอรุณสีม่วงอย่างสุดแรงจนได้รูปพระจันทร์เสี้ยวที่สวยงาม

หัวหน้าหมู่ที่ยืนขึ้นมานั้นกำลังจะพูดสาปแช่งเจ้าบ้านี้ แต่ทันทีที่เขาเห็นโจว เว่ยชิงนั้นสามารถที่จะดึงคันธนูรุ่งอรุณสีม่วงจนสุดได้ เขาก็อ้าปากค้าง และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปจนเห็นได้ชัดเลยว่าเขานั้นไม่อยากจะเชื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขานั้นไม่ใช่คนเดียวที่มีสีหน้าเช่นนี้แต่หัวหน้าหมู่ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของ เสี่ยว ซี่ก็แสดงสีหน้านี้เดียวกันทั้งหมด แม้กระทั่งสีหน้าเสี่ยว ซี่ก็แสดงอาการตกใจราวกับเห็นผี ทุกคนนั้นรู็ว่าสำหรับคนทั่วไปแล้วที่ไม่มีพลังสวรรค์เลยนั้นไม่มีทางที่จะสามารถดึงคันธนูรุ่งอรุณสีม่วงได้

โจว เว่ยชิงนั้นก็ยังไม่ปล่อยสายคันธนูหลังจากดึงมันจนสุด แต่ยังคงท่านั้นไม่โดยไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้ความขุ่นเคืองที่แสดงออกมานั้นหลายไปจนหมดสิ้นเหลือเพียงแต่สายตาที่ดูเหยียดหยามหันไปหาเสี่ยว ซี่ก่อนจะตะโกนเสียงดังว่า “คุกเข่า แล้วเรียกข้าว่า ท่านปู่ซะ”

หลังจากที่โจว เว่ยชิงนั้นตะโกนออกมา หัวหน้าหมู่ทั้งหมดนของเสี่ยว ซี่ก็พร้อมเพรียงกันล้อมเขาไว้ จากนั้นพวกเขาก็เตรียมตัวเข้าโจมตีโจว เว่ยชิง

อย่างไรก็ตามในตอนนั้นดวงตาของโจว เว่ยชิงก็ประกายความชั่วร้ายออกมา ใต้แขนเสื้อที่ปิดบังไว้นั้น เขาก็เรียกอัญมณีกายหยกน้ำเข็งออกมาอย่างเงียบๆและปรากฎขึ้นมาที่ข้อมือขวาก่อนที่จะส่งพลังสวรรค์ไปให้อัญมณีหยกน้ำแข็ง

เมื่อพลังสวรรค์และอัญมณีกายได้หลอมรวมกัน ทันใดนั้นทั่วทั้งร่างกายของโจว เว่ยชิงก็รู้สึกเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังจนยากจะอธิบายออกมาได้ และทำให้เขารู้สึกว่าธนูรุ่งอรุณสีม่วงในมือของเขานั้นเบาหวิว ทันใดนั้นมือของเขาก็พลั้งดึงสายธนูมากขึ้นจากพลังที่ระเบิดออกมา จนทำให้เกิดเสียงแคร่กก่อนที่ธนูรุ่งอรุณสีม่วงหักออกจากกันโดยไม่คาดคิด

เมื่อเห็นเช่นนั้นโจว เว่ยชิงก็โยนธนูรุ่งอรุณสีม่วงนั้นลงกับพื้นราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่เศษขยะ จากนั้นก็ยกกำปั้นขวาขึ้นมาก่อนที่จะเป่าเศษผงที่ติดบนมือก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่รังเกียจว่า “ข้าคิดว่ามันจะเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งกว่านี้ซะอีก ข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะหักง่ายได้เช่นนี้ นี้เจ้าเรียกนี้ว่าธนูจริงงั้นหรือ? “

“หัวหน้าหมู่ไร้ขนนก” ที่กำลังจะโจมตีโจว เว่ยชิงนั้นรู้สึกตกใจกับการกระทำของเขา สิ่งนั้นคือธนูรุ่งอรุณสีม่วงที่ทำจากไม้ดาราอายุ 100 ปี!! ซึ่งอย่างที่หัวหน้ากองร้อยเหมาหลี่บอกไปก่อนหน้านี้ว่ามีน้อยคนนักที่จะสามารถดึงคันธนูนี้ได้จนสุดแล้วนี้เจ้าหนูนี้กลับดึงจนมันหัก มันต้องใช้แรงขนาดไหนกันถึงจะทำเรื่องแบบนั้นได้ ทั้งห้องนั้นเงียบสงัดไม่มีใครกล้าแม้จะขยับตัวเลยซักนิด

“พอได้แล้ว พวกเจ้าจะทำอะไรกัน? พวกเจ้าอยากถูกจับใต้กฎทหารอย่างงั้นหรือ?” เสียงที่เย็นชาของซางกวน ปิงเอ้อก้องสะท้อนทั่วทั้งห้องและทำให้ “หัวหน้าหมู่ไร้ขนนก”ที่อาศัยจังหวะชุลมุนนั้นถอยกลับไป

ซางกวน ปิงเอ้อเหลือบมองไปยังธนูรุ่งอรุณสีม่วงที่หักกองอยู่บนพื้นซึ่งเธอนั้นก็รู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน จากนั้นเธอก็หันไปมองเสี่ยว ซี่ก่อนจะพูด “หัวหน้ากองร้อยเสี่ยว ข้าคิดว่าท่านคงไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรอีกแล้วใช่ไหม”

ใบหน้าเสี่ยว ซี่ที่ซีดเผือกนั้นก็เปลี่ยนเป็นหน้าที่บึ้งตึง เขานั้นไม่เคยคิดเลยว่าจะถูกเจ้าอ้วนโจว ท่านใหม่นี้หลอกต่อหน้าซางกวน ปิงเอ้อและทำให้ธนูรุ่งอรุณสีม่วงของเขานั้นหักอีกด้วย

แต่ในที่สุดเขาก็สงบความโกรธในใจของเขาได้ก่อนที่จะยิ้มออกมา “ไม่คิดเลยว่าพี่ชายโจวนั้นจะซ่อนความสามารถไว้เช่นนี้ ข้าดูท่านผิดไปจริงๆ ยินดีด้วยผู้บัญชากการกองพัน ที่ท่านสามารถหาผู้ช่วยของท่านได้แล้ว พี่ชายโจวนั้นสามารถที่จะดึงธนูรุ่งอรุณสีม่วงจนหักได้นั้น ข้าก็ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรอีกแล้ว ผู้บัญชากการกองพัน สำหรับค่ายทหารใหม่ที่จะใช้รองรับทหารใหม่นั้นจะเปิดอีกไม่กี่วัน ข้าจะไปจัดการเรื่องนี้ก่อน ขอตัว” หลังจากนั้นหัวหน้าหมู่ไร้ขนนกทั้งสิบก็เดินตามหัวหน้ากองร้อยเสี่ยวออกไไป

“หัวหน้ากองร้อยเสี่ยว ข้าจำได้ว่าท่านยังไม่ได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับข้านะ ท่านยังไม่ได้คุกเข่าและเรียกข้าว่า ท่านปู่เลย ท่านก็จะไปแล้วอย่างงั้นหรือ?” โจว เว่ยชิงกล่าวเย้ยหยัน

เสี่ยว ซี่ก็หันมองที่เขา ก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมา “พี่ชายโจว ก่อนหน้านี้ข้าพูดว่าข้าจะใช้ธนูรุ่งอรุณสีม่วงเป็นสิ่งเดิมพัน ส่วนเรื่องจะให้ข้าคุกเข่าและเรียกพี่ชาย ว่าท่านปู่นั้นข้าจำได้ว่าข้าไม่ตกลงกับพี่ชายไว้ แต่ถ้าท่านอยากให้ข้าเรียกชื่อท่านแล้วล่ะก็ ข้าจะเรียกท่าน 3 ครั้งว่า เจ้าอ้วนโจวแล้วกัน ส่วนธนูรุ่งอรุณสีม่วงที่เดิมพันไว้นั้น ท่านก็ทำลายมันไปแล้วดังนั้นข้าคงช่วยอะไรท่านไม่ได้ ไปกันเถอะ” ขณะที่เขาพูดนั้นก็โบกมือนำคนของเขาเดินออกไป

“บ้าเอ๊ย! มันบ้าอะไรกันนี้?! “ เมื่อโจว เว่ยชิงนั้นมองเสี่ยว ซี่ที่กำลังเดินจากไปนั้นเขารู้สึกโกรธและคุ่นเคืองไม่น้อย เพราะทั้งนี้ทั้งนั้นโจว เว่ยชิงก็เป็นเพียงแค่เด็ก ไม่ทันได้ตระหนักถึงคำพูดของเสี่ยว ซี่ซึ่งดูเหมือนว่าเสี่ยว ซี่คนนี้จะเจ่าเล่ห์มากกว่าที่เขาคิด

ส่วนอีกด้าน เสี่ยว ซี่เมื่อออกไปจากเต็นท์แล้วรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็หายไป ก่อนจะพูดว่า “ไปหาข้อมูลเจ้าอ้วนโจวนี้มา ข้าอยากรู้ว่าซางกวน ปิงเอ้อนั้นไปหาไอ้บ้านี้มาจากไหน คนจากพระราชวงศ์ส่งเขามาอย่างงั้นหรือ?”

หัวหน้าหมู่ที่โดนโจว เว่ยชิงหลอกนั้นก็พูดขึ้นมาว่า “หัวหน้าข้าว่าเจ้ากระล่อนนั้นมีพละกำลังมากกว่าคนทั่วไป ข้าว่าไม่จำเป็นต้องรวมคนโจมตีมันคืนนี้ก็ได้ เพียงส่งข้าไปที่เต็นท์ของมันและช่วยให้ข้าได้แก้แค้นก็ได้ครับ “

“ฮึ่ม” เสี่ยว ซี่กล่าวอย่างเย็นชาว่า “นี้เจ้าคิดว่าคนธรรมดาจะสามารถหักธนูรุ่งอรุณสีม่วงได้งั้นเหรอ? ถ้าข้าเดาไม่ผิด เจ้าเด็กนี้น่าจะเป็นผู้ใช้อัญมณีกายและเป็นอัญมณีที่ใช้เพิ่มพละกำลัง ข้านั้นแทบจะรู้จักผู้ใช้อัญมณีทั้งหมดในจักรวรรดิธนูสวรรค์ทั้งหมด แต่เจ้าเด็กนี้นั้นไม่ใช่หนึ่งในนั้น เจ้าไปตรวจสอบมาก่อนดีกว่าว่าเจ้านี้คือใคร อย่าพลาดแม้แต่นิดเดียวล่ะ”

“ครับผม”

หลังจากที่เสี่ยว ซี่นั้นจากไป ซางกวน ปิงเอ้อก็ยกเลือกการประชุมกับเหมาหลี่และหัวหน้าหมู่ที่เหลือ ซึ่งก่อนที่เหมาหลี่นั้นจะออกไปก็ยกนิ้วโป้งให้กับโจว เว่ยชิงอย่างลับๆด้วยสายตาที่ชื่นชม ซึ่งมันแสดงให้เห็นชัดเลยว่าการที่เสี่ยว ซี่นั้นเสียหน้าเช่นนี้ทำให้เหมาหลี่นั้นมีความสุขมาก

หลังจากที่ทุกคนนั้นออกไปจนหมดเหลือเพียงแค่โจว เว่ยชิงและซางกวน ปิงเอ้อในเต็นท์ “เจ้าอ้วนโจว เจ้าสามารถใช้พลังอัญมณีสวรรค์ได้แล้วอย่างงั้นหรือ? ซางกวน ปิงเอ้อนั้นถามด้วยความสงสัย เมื่อไม่มีใครอยู่แล้วเธอนั้นไม่สามารถทนรอคำตอบนี้ได้แล้ว

โจว เว่ยชิงกล่าวด้วยท่าทีอย่างเป็นธรรมชาติว่า “ใช่แล้ว! ข้านั้นสามารถทำได้เมื่อวานตอนเย็น ด้วยวิธีที่ท่านสอนข้าเมื่อวานนี้มันช่างง่ายดายเหลือเกิน ข้านั้นใช้เวลาฝึกไม่นานก็สามารถเชื่อมกับอัญมณีกายและธาตุของข้าได้แล้ว”

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นนิ่งเงียบ การฝึกของผู้ใช้อัญมณีมันง่ายเช่นนั้นเชียวหรือ? แน่นอนว่าไม่โดยเฉพาะผู้ใช้อัญมณีสวรรค์นั้นฝึกตนและฝึกฝนยากกว่าผู้ใช้อัญมณีทั่วไปอีก เหตุผลที่ว่าทำไมเธอนั้นถูกเรียกว่ายอดอัจฉริยะสำหรับคนรุ่นใหม่ของจักรวรรดิธนูสวรรค์นั้นก็เพราะว่าเธอนั้นสามารถปลดปล่อยและเก็บอัญมณีสวรรค์ของเธอได้ในห้าวันส่วนการเชื่อมกับอัญมณีสวรรค์ของเธอนั้นใช้เวลาถึงสิบวัน แต่ไอ้บ้าที่หน้าใสซื่อแต่เจ้าเลห์นี้นั้นกลับทำได้ในหนึ่งคืน แม้ว่าเธอนั้นไม่อยากจะยอมรับ แต่เธอนั้นเข้าใจดีว่าเธอนั้นไม่มีคุณสมบัติสำหรับตำแหน่งยอดอัจฉริยะสำหรับคนรุ่นใหม่แล้ว


ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
Advertisements