HJC เล่ม 2 ตอนที่ 14.1

ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป

ตอนที่ 14 ชุดศาสตราวุธอัญมณีกาย (1)

เฟ่ย หยู่ลุกขึ้นพูดว่า “ข้าคิดว่าเพื่อนของเจ้านั้นคงยังไม่สามารถที่จะหลอมรวมศาสวตราวุธได้สมบูรณ์ในเวลาอันสั้นนี้เหมือนกับเจ้า ดังนั้นระหว่างรอพวกเราไปพบกับตาแก่ฮูหยางกันก่อน เพื่อคิดว่าในอนาคตของเจ้าจะเดินเส้นทางไหนดี”

จากนั้นทั้งสองก็เดินออกมาจากห้องที่ว่างเปล่ามายังห้องโถงที่พวกเขานั้นอยู่ก่อนหน้านี้ โจว เว่ยชิงที่เดิมตามหลังเฟ่ย หยู่ก็หมกหมุ่นอยู่กับความคิดของเขา ตอนนี้เขานั้นเต็มไปด้วยอยากรู้และสงสัยเรื่องของเสือปีดำที่ปรากฎในหัวของเขา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหตุผลที่เขานั้นกลายเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์และสามารถที่จะฝึกฝนวิชาเทพอมตะและสามารถหลอมรวมศาสตราวุธสำเร็จได้อย่างง่ายดายนั้นเกิดจากมุกดำที่กลืนเข้าไปอย่างแน่นอน

เมื่อกลับมาถึงห้องโถง เมื่อเฟ่ย หยู่เดินเข้ามาก็เห็นฮูหยาง อ่าวบ่อเดินไปมาด้วยความวิตกกังวล

“เอ๊ะ!! ทำไมเจ้าทั้งสองถึงกลับมาเร็วเช่นนี้ล่ะ? “ ฮูหยาง อ่าวบ่อมองไปที่โจว เว่ยชิงที่ตามเฟ่ย หยู่ด้วยความสงสัย

โจว เว่ยชิงยิ้มและกล่าวว่า “เอ๋ ก็ในเมื่อข้าจัดการธุระของข้าเสร็จแล้ว ข้าก็ต้องกลับมาที่นี้สิครับท่านผู้อาวุโส”

เฟ่ย หยู่กล่าวว่า “ตาแก่ฮูหยาง ข้าคิดว่าพวกเรานั้นได้เจอคนที่มีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมเข้าแล้วล่ะ เขาสามารถที่จะหลอมรวมศาสตราวุธสำเร็จได้ในครั้งแรก เจ้าเคยได้เห็นหรือได้ยินเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนไหม? สำหรับข้านั้น ข้าไม่เคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อนเลยตลอดชั่วชีวิตข้า”

ฮูหยาง อ่าวบ่อมองโจว เว่ยชิงด้วยความประหลาดใจ “น้องชาย เจ้านี้โชคดีจริงๆที่สามารถหลอมรวมได้สำเร็จในครั้งแรก? แล้วคำภีร์ที่เหลือนั้นอยู่ที่ไหนอย่างงั้นรึ?” เช่นเดียวกับโจว เว่ยชิงที่พูดลามกเป็นนิสัย สำหรับฮูหยาง อ่าวบ่อนั้นความขี้เหนียวนี้ก็เข้ากระดูกดำของเขาเช่นกัน

โจว เว่ยชิงพูดด้วยใบหน้าที่ซึ่อตรงว่า “ผู้อาวุโสฮูหยาง ท่านเป็นให้สิ่งนี้กับข้าเป็นของขวัญ ท่านจะเอากลับไปได้อย่างไร?”

ฮูหยาง อ่าวบ่อ]tอายกับคำพูดของเขาและบอกในใจกับตัวเอง “หรือว่านี้จะเป็นบทลงโทษจากสวรรค์ของข้ากันนี้”

เฟ่ย หยู่กล่าวอย่างมีความสุข “ฮ่าๆ ดูเหมือนว่าเจ้าต้องยกสิ่งนี้ให้กับ เจ้าเด็กนี้ซะแล้วล่ะ แล้วก็หยุดลังเลแล้วตัดสินใจสักที”

ฮูหยาง อ่าวบ่อก็ถอนหายใจก่อนจะเอามือทั้งสองมาที่พุงอันอ้วนกลมของเขา “เอาล่ะพอได้แล้ว ตาแก่ไม่ต้องช่วยเจ้าเด็กนี้เลย ถ้างั้นเจ้าช่วยแสดงอัญมณีธาตุของเจ้าด้วย ตราบใดที่พวกเรานั้นตรวจสอบแล้ว;jkเจ้านั้นมีอัญมณีตาแมวสีทองเขียวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้ใช้อัญมณีสวรรค์มิติ แล้วข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ หลังจากนั้น ข้าจะคอยรับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่ายเรื่องศาสตราวุธและผนึกเวทย์ทั้งหมด แค่นี้เจ้าน่าจะพอใจแล้วสินะ”

โจว เว่ยชิงนั้นส่ายหัวไปมาราวกับลูกป๋องแป๋ง

ฮูหยาง อ่าวบ่อกล่าวว่าด้วยความโกรธ “มีอะไรที่เจ้าต้องการอีก?”

โจว เว่ยชิงกล่าวด้วยความโศกเศร้าว่า “ผู้อาวุโส อย่าเพิ่งโกรธเช่นนั้น ท่านต้องเข้าใจว่าสามีและภรรยานั้นเปรียบดั่งคนเดียวกัน แล้วภรรยาของข้าล่ะ? นอกจากนี้แล้วท่านต้องเพิ่มกฎอีกข้อคือ ท่านไม่สามารถที่จะจำกัดอิสรภาพของข้าได้”

ฮูหยาง อ่าวบ่อเริ่มหายใจถี่ขึ้นอีกครั้ง “เจ้าบ้านี้ เจ้ากล้าเอาเปรียบข้าขนาดนี้เขียวรึ ข้าไม่เคยเห็นลูกศิษย์เช่นเจ้ามาก่อนเลย “

โจว เว่ยชิงยิ้มและกล่าวว่า “ฮ่า ๆ ข้าเองก็ไม่เคยเห็นคนขี้เหนียวเช่นท่านมาก่อน! ไม่นานเดี๋ยวท่านก็ชินไปเอง ได้โปรดอย่างใส่ใจเลย”

ฮูหยาง อ่าวบ่อมองที่เฟ่ย หยู่ด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด แต่เฟ่ย หยู่นั้นกลับมองไปที่อื่นพร้อมกับท่าทางที่ไม่รู้เรื่องเพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา

“ตาแก่เฟ่ย หยู่ เจ้าคงไม่ช่วยพวกนี้โดยที่เจ้าไม่ทำอะไรเลยสินะ!! เจ้าเองก็ต้องช่วยข้าจัดการเรื่องผนึกเวทย์อัญมณีธาตุให้แก่เจ้าพวกนี้ด้วย ส่วนข้าจะจัดการเรื่องศาสตราวุธของพวกเขาเองเจ้าตกลงไหม? “

เฟ่ย หยู่พยักหน้าตกลงและกล่าวว่า “สำหรับอัญมณี 6 ชิ้นแรก ข้าจะเป็นผู้รับผิดชอบให้ เพราะยังไง ข้าก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว การไปกับพวกเด็กก็ดีกว่าการอยู่กับตาแก่อย่างเจ้า “

ฮูหยาง อ่าวบ่อจึงพูดขึ้นมาว่า “ฮึ ก็ดี เอาล่ะ ข้ายอมรับข้อเสนอของเจ้า ตราบใดที่เจ้านั้นสามารถที่จะสร้างคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธได้ ทำไมข้าจะต้องจำกัดอิสรภาพของเจ้า? แสดงอัญมณีธาตุของเจ้าให้ข้าดูสักที”

ตาของโจว เว่ยชิงนั้นก็ลอบไปมาพร้อมกับพูดว่า “ก่อนอื่นท่านต้องสาบานต่ออัญมณีของท่านว่า ถ้าอัญมณีของข้านั้นมีคุณสมบัติมิติแล้ว ท่านต้องรับข้าเป็นศิษย์และยอมรับเงื่อนไขก่อนหน้านี้” เมื่อตอนที่เขาทำการสาบานนั้นเขาสร้างช่องโหล่ไว้และหลอกลวงโดยใช้ชื่อปลอมแต่เขาเองเห็นสีหน้าของชางกวน ปิงเอ้อในตอนนั้นแล้ว ทำให้รู้ว่าสำหรับผู้ใช้อัญมณีแล้วการสาบานต่ออัญมณีของตนนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่จริงจัง

ฮูหยาง อ่าวบ่อตะโกนขึ้นมา “ข้าไม่เคยเจอใครที่เจ้าเล่ห์เท่าเจ้ามาก่อนเลย” แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ตระหนี่ แต่เมื่อเขาตัดสินใจอะไรแล้วเขาก็ไม่ต้องการจะเสียเวลาอะไรอีก แล้วรีบชูมือซ้ายและทันใดนั้นก็มีออร่าสีเงินห่อหุ้มตัวเขา และโจว เว่ยชิงก็เห็นอัญมณีตาแมวสีเขียวทั้งเจ็ดปรากฎขึ้นมาที่ข้อมือของตาแก่ฮูหยาง

อัญมณีธาตุคุณสมบัติมิติทั้งเจ็ดนั้นแสดงว่าเขานั้นเป็นผู้ใช้อัญมณีระดับปรมจารย์ขั้นพื้นฐาน ซึ่งแสดงว่าตาแก่อ้วนคนนี้ไม่ได้เป็นแค่ผู้สร้างศาสตราวุธ แต่เขายังเป็นผู้ใช้อัญมณีระดับสูงด้วย ซึ่งทำให้เขารู้ว่าไม่ควรที่จะตัดสินหนังสือเพียงแค่ปก [ผู้แปล : ตัดสินหนังสือเพียงแค่ปก นั้นมีความหมายอีกอย่างก็คือ อย่าตัดสินใครจากภายนอก]

สำหรับผู้ใช้อัญมณีคุณสมบัติมิติแล้ว จะมีอัญมณีตาแมวสีเขียว แต่สำหรับผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ที่มีอัญมณีที่มีคุณภาพสูงแล้วจะมีสีเขียวทองเหมือนกับที่ฮูหยาง อ่าวบ่อพูดไปก่อนหน้านี้

อัญมณีตาแมวสีเขียวทั้งเจ็ดนั้นเหมือนกับดวงตาทั้งเจ็ดที่เปล่งแสงประหลาดออกมา และฮูหยาง อ่าวบ่อเองก็ได้ให้คำสาบานกับอัญมณีทั้งเจ็ดตามที่โจว เว่ยชิงขอร้อง เมื่อเขาพูดจบแล้ว อัญมณีทั้งเจ็ดก็เปล่งแสงสว่างออกมาพร้อมกับเหมือนมีแสงเงินจากท้องฟ้าพุ่งลงมาที่หน้าผากของฮูหยาง อ่าวบ่อพร้อมกับปรากฎรอยสักบางอย่างขึ้นมาก่อนจะหายไป

เมื่อฮูหยาง อ่าวบ่อนั้นให้คำสาบานเสร็จสิ้นแล้ว ในใจของเขาก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “ฮี ข้าทำตามที่เจ้าบอกแล้ว เอาล่ะให้ข้าดูอัญมณีของเจ้าเร็บเข้า”

โจว เว่ยชิงยิ้มและกล่าวว่า “หึ ผู้อาวุโสทั้งสอง ตอนนี้ท่านจะเป็นสักขีพยานต่อปาฏิหาริย์ ข้าหวังว่าพวกท่านคงไม่มีปัญหาโรคหัวใจ และอย่าตกตะลึงกับพรสวรรค์ที่แท้จริงของอัญมณีธาตุของข้า”

ฮูหยาง อ่าวบ่อบ่นด้วยความรำคาญว่า “เจ้าบ้านี้ เจ้าพูดมากไแล้วอย่างกับข้านั้นไม่เคยเห็นอัญมณีสีเขียวทองมาก่อนอย่างงั้น…. ” ในตอนที่ตาแก่ฮูหยางกำลังลังพูด โจว เว่ยชิงก็ถลกแขนเสื้อข้างซ้ายขึ้นมาพร้อมกับปลอดปล่อยอัญมณีออกมาจากจุดชีพจรไท่หยวนจึงทำให้ตาแก่ฮูหยางนั้นหมดคำที่จะพูดออกมา

ส่วนผู้อาวุโสเฟ่ย หยู่ที่มีความสุขที่โจว เว่ยชิงนั้นแกล้งฮูหยาง อ่าวบ่อแต่เมื่อโจว เว่ยชิงแสดงอัญมณีธาตุของเขาก็ทำให้ ทั้งสองนั้นถึงกับตะลึงและตัวแข็งทื่อ

มันเป็นอัญมณีตาแมว และมีหนึ่งเดียวที่ข้อมือของโจว เว่ยชิงแต่มันไม่ได้มีสีเขียวทองอย่างที่พวกเขาคาดไว้ แต่มันมีสีแดงเข้มราวกับทับทิม

เฟ่ย หยู่และฮูหยาง อ่าวบ่อที่อยู่ในโลกของผู้ใช้อัญมณีกว่า 60 ปีนั้นไม่เคยที่จะเป็นอัญมณีตาแมวที่แตกต่างเช่นนี้มาก่อนเลย
ทั้งห้องนั้นเงียบสงัด แม้กระทั่งเสียงเข็มที่ตกลงพื้นก็สามารถได้ยินได้ สายตาของเฟ่ย หยู่และฮูหยาง อ่าวบ่อนั้นถูกสะกดด้วยอัญมณีที่อยู่บนขือมือข้างซ้ายของโจว เว่ยชิง

“สีแดง, ทำไมอัญมณีตาแมวถึงมีสีแดง?” ในที่สุดฮูหยาง อ่าวบ่อก็เปิดปากของเขาและพึมพำ

โจว เว่ยขิงหันไปรอบๆก่อนจะผลักประตูออกและเดินออกไปข้างนอก “ผู้อาวุโสทั้งสองได้โปรดเชิญมาตรงนี้และมองดูอีกครั้ง”

จากนั้นฮูหยาง อ่าวบ่อและเฟ่ย หยู่ก็เดินตามออกไปแต่คราวนี้พวกเขาก็ต้องอ้าปากค้าง เพราะมันยังเป็นอัญมณีตาแมวเช่นเดิมแต่สีของมันนั้นเปลี่ยนเป็นสีครามน้ำเงิน ถ้าสีแดงนั้นเหมือนเกียรติยศแล้ว สีครามน้ำเงินนี้ก็ให้ความรู้สึกที่พิศวง

โจว เว่ยชิงพูดด้วยใบหน้าที่ใสซื่อว่า “ข้าเตือนท่านแล้วว่า นี้จะเป็นช่วงเวลาที่พวกท่านจะเป็นสักขีพยานที่จะประจักษ์ต่อปาฏิหาริย์ของโลก”


ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
Advertisements