HJC เล่ม 2 ตอนที่ 13.1

ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป

ตอนที่ 13 ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (1)

เมื่อโจว เว่ยชิงนั้นได้ยินราคา 400,000 เหรียญทอง เขาจึงจะพูดอะไรบางอย่างออกไปแต่เขาก็รู้สึกแรงดึงที่แขนของเขานั้นก็คือซางกวน ปิงเอ้อ เมื่อเขานั้นหันไปหาเธอ เขาก็ต้องตกใจเพราะเธอนั้นเกือบจะร้องไห้อยู่แล้วพร้อมกับมือที่จับด้วยความสั่นเทา

“ผู้บัญชาการกองพัน ท่าน…… “

“หุบปาก!” ซางกวน ปิงเอ้อตะโดนด้วยความโกรธและดึงโจว เว่ยชิงกลับมาพร้อมกับอ้อนวอนชราแก่ “ผู้อาวุโสฮูหยาง โปรดยกโทษให้เขาด้วย พวกข้านั้นผิดไปแล้ว ราคา 200,000 เหรียญทองนั้นข้าตกลง นี้เป็นหยกวิญญาณน่าจะราคาอยู่ที่ 50,000 เหรียญทอง ข้าขอวางไว้เป็นประกันก่อน หลังจากที่เรารวบศาสตราวุธแล้ว พวกข้าจะหาเงินมาคืนทันทีเพื่อแลกกับหยกวิญญาณนี้กลับไป ท่านตกลงหรือไม่?”

ในขณะที่เธอพูดก็ถอดเอาสร้อยคอสีแดงออกมา ซึ่งมีหินหยกสีครีมแขวนอยู่บนนั้น หยกแกะสลักเป็นรูปคทา (Ruyi)* แม้ว่ามันจะไม่เปล่งแสงใดออกมา แต่มันก็ยังให้ไออุ่นออกมา ซางกวน ปิงเอ้อนั้นวางหยกต่อหน้าชายแก่ด้วยสายตาที่อ้อนวอน

ผู้แปล Ruyi นั้นจะมีลักษณะคล้ายกับคทา ซึ่งลองเอาคำนี้ไป Search ดูนะครับ มันเป็นเครื่องรางสำหรับโชคดี

ชายชรานั้นมองไปที่หยกก่อนจะประหลาดใจกับหยกนี้และพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล “ถ้าเจ้านำสิ่งนี้ออกมา ข้าก็คงจะตกลงไปแล้ว หยกวิญญาณนี้นั้นมีค่ามากกว่า 50,000 เหรียญทอง และอาจะมีค่าถึง 100,000 เหรียญทองด้วยซ้ำ ด้วยของประกันเช่นนี้ ข้าคงจะขายคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธให้กับเจ้า แต่ว่าเจ้าหนุ่มนี้มาขวางทางข้าและข้าพูดไปแล้วว่าคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธคันธนูจักรพรรดิตอนนี้ราคา 400,000 เหรียญทอง ข้าฮูหยาง อ่าวบ่อเป็นคนรักษาสัญญา มันจะไม่ใช่เพียงแค่เจ้าเท่านั้นที่จะต้องซื้อในราคานี้ ถ้าเจ้าไม่มีเงินถึง 400,000 เหรียญทอง เจ้าก็ออกไปซะ ยังมีผู้สร้างศาสตราวุธอีกหลายคนแถวนี้ เจ้าไปซื้อคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธที่อื่นซะ”

มันเป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไร? โจว เว่ยชิงมองด้วยความตะลึงไปยังชายชราอ้วนฮูหยาง อ่าวบ่อ ด้วยคำพูดที่ไม่ทันคิดของเขาทำให้ราคานั้นเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว

“ผู้บัญชาการ พวกเราไปกันเถอะ ตาแก่นี้ไม่ใช่ผู้สร้างศาสตราวุธคนเดียวแถวนี้ เขานั้นเป็นเหมือนหลุมส้วมที่เหม็นเน่า ทำไมข้าต้องมาซื้อคัมภีร์จากท่านด้วย “ โจว เว่ยชิงคว้ามือซางกวน ปิงเอ้อเดินออกไป

ซางกวน ปิงเอ้อหันหน้ามาพร้อมกับพูดด้วยความโกรธว่า “นี้เจ้าเข้าใจหรือป่าว? ในเมืองภูเขาเสียดฟ้า มีแค่ผู้อาวุโสฮูหยางเท่านั้นที่เป็นปรมจารย์ผู้สร้างศาสตราวุธ แล้วจะให้ผู้สร้างศาสตราวุธคนอื่นมาเทียบกับเขาได้ยังไง? เจ้าไม่เห็นคำว่า ‘สามารถติดตั้งอัญมณีธาตุได้อย่างงั้นเหรอ’? มีเพียงแค่ปรมจารย์ผู้สร้างศาสตราวุธเท่านั้นที่จะสร้างคัมภีร์เช่นนี้ได้”

“500,000 เหรียญทอง!! เจ้ากล้าว่าตาแก่คนนี้งั้นเหรอ ไอ้เด็กน้อย ถ้าเจ้ากล้าด่าข้าอีกครั้งล่ะก็ เจ้าลืมเรื่องที่จะซื้อคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธจากที่นี้ได้เลย” ฮูหยาง อ่าวบ่อพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

ตาของโจว เว่ยชิงก็ประกายความโกรธขึ้นมาพร้อมกับกำหมัดแน่นก่อนจะพูดว่า “ตาแก่ฮูหยาง ข้านั้นไม่เคยคิดอยากจะต่อยใครเท่านี้มาก่อนเลย”

ฮูหยาง อ่าวบ่อ จู่ๆก็ยิ้มขึ้นมาและหัวเราะออกมาดังๆว่า “มีคนที่อยากจะต่อยและฆ่าข้าอยู่มากมาย แต่ตาแก่คนนี้ก็ยังอยู่ดีมีสุข แม้แต่องค์จักรพรรดิของจักรวรรดิเฟ่ยหลี่ยังสุภาพกับข้า เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร?ถ้าเจ้าจะฆ่าข้าละก็ เจ้าต้องผ่านเฟ่ย หยู่เสียก่อน เขาเป็นผู้ใช้อัญมณีกายระดับปรมจารย์ชั้นสูง ด้วยอัญมณีกาย 9 ชิ้นพร้อมกับศาสตราวุธ เมื่อไหร่ที่เจ้าสามารถจัดการเขาได้ เจ้าค่อยมาพูดคำนั้นกับข้าแล้วกัน”

โจว เว่ยชิงนั้นต้องสะดุ้งเมื่อเขานั้นรู้ว่าชายวัยกลางคนนี้นั้นแข็งแกร่ง ไม่เขานั้นไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นผู้ใช้อัญมณีกายขั้นสูงที่มีอัญมณีทั้ง 9 ซางกวน ปิงเอ้อที่มีอัญมณีกายพร้อมกับศาสตราวุธเพียงชิ้นเดียวก็นับว่าแข็งแกร่งมากแล้ว แล้วผู้ใช้อัญมณีกายระดับปรมจารย์ขั้นสูงนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหนด้วยศาสตราวุธทั้ง 9 ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมตาแก่ฮูหยาง อ่าวบ่อถึงอยู่ปลอดภัยแบบนี้

เฟ่ย หยู่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ว่า “น้องชาย เจ้าออกไปดีกว่า ถ้าตาแก่นี้บ้าขึ้นมา เจ้าใช้เหตุผลใดๆกับเขาก็ไม่ได้”

ซางกวน ปิงเอ้อในตอนนี้ก็ทำได้เพียงแค่ยืนงงอยู่นิ่งๆ เธอนั้นรู้ว่าพวกเขามาที่นี้โดยไม่ได้อะไรเลย ถึงแม้ว่าพวกเขาจะโชคดีที่ตอนเข้ามาจะนั้นจะมีคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธถึง 3 ชิ้น แต่พวกเขานั้นกลับไม่ได้อะไรไปเลย มันทำให้เธอนั้นรู้สึกอยากจะร้องไห้ออกมา และเธอเองก็ไม่มีอารมณ์ที่จะต่อว่าโจว เว่ยชิงแล้วด้วย

เส้นเลือดในตาของโจว เว่ยชิงก็เริ่มปูดขึ้นมาซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้สึก น้ำวนพลังสวรรค์ที่จุดตายทั้งสี่นั้นก็เริ่มที่จะเพิ่มความเร็วในการดูดพลังสวรรค์ขึ้นเป็นสองเท่า ก่อนที่ออร่าสีเท่าจะค่อยๆคลืบคลานไปยังด้วยตาของเขา ตอนนั้นเองที่หน้าผากของเขาก็มีคำว่า “ราชันย์” ค่อยปรากฎขึ้นมา จากนั้นอัญมณีสวรรค์ทั้งสองก็ปรากฎขึ้นที่ข้อมือทั้งสอง ซึ่งอัญมณีกายของเขานั้นปล่อยไอเย็นออกมาปกติ แต่อัญมณีธาตุของเขานั้นกำลังส่องแสงสว่างออกมา

เมื่อไม่มีแสงแดดอะเลกซานไดรต์ตาแมวนั้นจะมีสีแดงทับทิมซึ่งทำให้อะเลกซานไดรต์ตาแมวที่ข้อมือของโจว เว่ยชิงในตอนนี้เหมือนกับดวงตาของปีศาจไม่มีผิด

เสื้อคลุมผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ของตำหนักผนึกเวทย์นั้นมีแขนที่ยาวทำให้มันนั้นคลุมข้อมือจนหมด จึงทำให้มันคลุมอะเลกซานไดรต์ตาแมวของโจว เว่ยชิงไว้แต่แสงสว่างจากอะเลกซานไดรต์ตาแมวที่เปล่งออกมานั้นก็ทะลวงผ่านเสื้อคลุมไว้

ฮูหยาง อ่าวบ่อที่มีท่าทีหยิ่งจองหองและมองโจว เว่ยชิงด้วยความเหยียดหยัน แต่เมื่ออะเลกซานไดรต์ตาแมวที่ข้อมือของโจว เว่ยชิงเปล่งแสงออกมาก็ทำให้ฮูหยาง อ่าวบ่อนั้นหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

“แมวตาเพชรอย่างงั้นหรือ?” ชายชราอ้วนก็หายใจถี่ขึ้น “ทำไมเจ้าไม่บอกข้าก่อนว่าเจ้ามีอัญมณีขั้นสูงก่อนละ นี้เจ้าไม่รู้ว่ามันจะทำให้เจ้าได้ส่วนลดเพิ่ม?”

ซางกวน ปิงเอ้อก็รู้สึกตัวขึ้นมาก่อนที่สีหน้าของเธอจะเปลี่ยนไปและดึงโจว เว่ยชิงออกไปก่อนจะพูดว่า “คัมภีร์ผนึกศาสตราวุธนั้นราคาสูงไปสำหรับพวกเรา แม้ว่าจะได้รับส่วนลดแล้ว ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถจะซื้อได้ ฉะนั้นพวกข้าขอตัว” เมื่อพูดเสร็จเธอก็รีบดึงโจว เว่ยชิงไปยังทางออกทันที เมื่อเทียบกับการซื้อคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธ เธอนั้นกลัวเรื่องอัญมณีธาตุของโจว เว่ยชิงนั้นถูกเปิดเผยมากกว่า ก่อนหน้านี้ที่แสงนั้นเปล่งออกมาจากอัญมณีของโจว เว่ยชิงก็ทำให้เธอนั้นตกใจมากพอแล้ว

“เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งออกไป ข้าไม่ขึ้นราคาอีกแล้ว” ฮูหยาง อ่าวบ่อรีบไปขวางทางไม่ให้ทั้งสองนั้นออกไป ก่อนจะมองไปยังข้อมือซ้ายของโจว เว่ยชิงที่ถูกคลุมด้วนแขนเสื้อ

ซางกวน ปิงเอ้อก็เคร่งขรึมขึ้นมา “ท่านผู้อาวุโส ท่านเป็นถึงผู้สร้างศาสตราวุธผู้สูงส่ง ท่านคงไม่บังคับใครให้ซื้อของท่านใช่ไหม?”

ฮูหยาง อ่าวบ่อนั้นไม่มีท่าทีหยิ่งยโสบนใบหน้าของเขา และพูดด้วยน้ำเสียงที่เอาอกเอาใจ “สาวน้อยอย่าเข้าใจผิด ข้ารู้ว่าเจ้านั้นกังวลเรื่องอัญมณีขั้นสูงของเพื่อนเจ้าจะถูกเปิดเผย แต่เจ้าวางใจได้ แม้ว่าข้าฮูหยาง อ่าวบ่อนั้นจะโลภในเงินทอง แต่ข้าก็มีศีลธรรมในโลกของผู้ใช้อัญมณี นอกจากนี้แล้วข้านั้นยังเป็นกลางไม่ขึ้นอยู่กับประเทศใดๆ ฉะนั้นข้าจะไม่ทำให้น้องชายลำบากอย่างแน่นอน”


ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
Advertisements