HJC เล่ม 2 ตอนที่ 12.1

ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป

ตอนที่ 12 ศาสตราวุธอัญมณีกาย – คันธนูจักรพรรดิ (1)

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นพาโจว เว่ยชิงผ่านนายทหารเกราะเงินเข้าไปในตำหนักผนึกเวทย์และในขณะที่เดินไปนั้น เธอก็บอกว่า “สำหรับผู้ใช้อัญมณีธรรมดาหากต้องการจะเข้ามาในตำหนักผนึกเวทย์นั้นต้องได้รับการแนะนำจากผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ แต่สำหรับผู้ใช้อัญมณีสวรรค์นั้นไม่มีข้อบังคับตรงนี้ และเจ้าต้องจำไว้ด้วยว่า ถ้าใครต้องการที่จะพิสูจน์ตัวตนว่าเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์หรือไม่ ให้เขาใช้อัญมณีกาย เนื่องจากอัญมณีธาตุสำหรับผู้ใช้อัญมณีสวรรค์แล้วถือว่าเป็นความลับ และพวกเราจะไม่แสดงให้เห็นได้ง่ายๆในการต่อสู้”

โจว เว่ยชิงที่มองไปรอบๆก็ตอบว่า “ท่านผู้บัญชาการกองพัน จักรวรรดิเฟ่ยหลี่นี้โคตรรวยเลย! ตอนนี้เราอยู่ที่ตำหนักผนึกเวทย์ ซึ่งถ้าท่านไม่ได้มาผนึกเวทย์ แล้วท่านมาทำอะไรกันแน่”

ซางกวน ปิงเอ้อตอบกลับว่า “พวกเรามาที่นี้เพื่อเปลี่นเสื้อผ้า ซึ่งปกติแล้วพวกเราจะมามองหาผู้สร้างศาสตราวุธ เนื่องจากเรามีงบจำกัดดังนั้นพวกเราจึงไม่สามารถใช้จ่ายอะไรได้มาก แม้ว่าเราจะหาผู้สร้างศาสตราวุธที่ดีได้ แต่เราก็ต้องอาศัยดวงด้วย ฉันหวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะได้อะไรติดไม้ติดมือกลับไปบ้าง “

เมื่อเข้าไปในตำหนักผนึกเวทย์แล้ว เมื่อเทียบกับข้างนอกที่ยิ่งใหญ่แล้ว ข้างในนั้นดูเล็กนิดเดียว ซึ่งห้องโถงนั้นมีขนาดประมาณ 200 ตารางเมตรเท่านั้น และมีประตูแยกออกไป 9 ทางตามทิศต่างๆ

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นเดินนำโจว เว่ยชิงไปทางประตูแรกทางด้านซ้าย ซึ่งในอาคารแห่งนี้นั้นไม่มียามเฝ้าอยู่เลยซักคนเดียว และเมื่อโจว เว่ยชิงนั้นเดินตามเธอไปได้ซัก 30 เมตร ในที่สุดเขาก็เห็นทางออก เป็นห้องโถงที่ใหญ่กว่าห้องโถงก่อนหน้านี้ปรากฎต่อหน้าโจว เว่ยชิง

ในห้องโถงนั้นเต็มไปด้วยโต๊ะที่มีเจ้าหน้าที่อยู่มากมาย ซึ่งพนักงานแต่ละคนก็มีอายุที่แตกต่างกันไป แต่พวกเขาทั้งหมดนั้นล้วนใส่เสื้อคลุมสีขาว และมีตราสัญลักษณ์ดาบไขว้กันซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของจักรวรรดิเฟ่ยหลี่อยู่บนหน้าอกทุกคน

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นพาโจว เว่ยชิงไปยังโต๊ะที่มีพนักงานนั่งอยู่ ซึ่งเมื่อพนักงานเห็นเช่นนั้นก็ลงขึ้นยืนและสอบถามว่า “ท่านทั้งสองมาลงทะเบียนหรือต้องการที่จะรายงานการเลื่อนระดับขั้น?”

โจว เว่ยชิงนั้นไม่เข้าใจในสิ่งที่เจ้าหน้าที่คนนี้พูด จึงหันไปมองซางกวน ปิงเอ้อซึ่งเธอก็ตอบไปว่า “ข้ามาที่นี้เพื่อที่จะรายงานการเลื่อนระดับขั้น ส่วนเจ้านี้มาเพื่อลงทะเบียน”

เจ้าหน้าที่ตอบด้วยความเคารพว่า “ถ้าเช่นนั้นแล้ว ได้โปรดแสดงอัญมณีกายของท่านเพื่อทำการตรวจสอบด้วย”

ซางกวน ปิงเอ้อก็ส่งสายตาของเธอไปยังโจว เว่ยชิงก่อนจะแสดงอัญมณีกายหยกมังกรหินทั้งสองของเธอ เมื่อเห็นอัญมณีกายที่บริสุทธิ์ ความเคารพและยกย่องของเจ้าหน้าที่ก็เพิ่มขึ้นไปอีก

จากนั้นซางกวน ปิงเอ้อก็นำป้ายโลหะสีทองของเธออกมาและส่งมันให้เจ้าหน้าที่คนนั้นไป ที่ด้านหลังของป้ายนั้นก็มีสัญลักษณ์ดาบไขว้ของจักรวรรดิเฟ่ยหลี่ ส่วนข้างหน้านั้นมีรูปหยกมังกรหินประทับอยู่ ซึ่งรอบๆก็มีรอยสักที่สวยงามพร้อมกับตัวเลขอยู่ด้านล่าง

หลังจากที่เจ้าหน้าที่นั้นได้รับป้ายแล้วก็ทำการตรวจสอบอยู่สักพักก่อนจะพูดขึ้นว่า “สวัสดีท่านซางกวน ปิงเอ้อ ท่านได้ทำการเลื่อนขั้นจากผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ระดับผู้ฝึกหัดขั้นพื้นฐาน เป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ระดับผู้ฝึกหัดขั้นกลางแล้ว โปรดรอสักครู่ พวกข้าจะทำการเตรียมแผ่นป้ายของท่านใหม่พร้อมกับเสื้อคลุมให้ท่าน”

ส่วนท่านด้านโจว เว่ยชิงก็มีพนักงานอีกคนนั้นคอยต้อนรับเขา

“ยินดีต้อนรับสู่ตำหนักผนึกเวทย์ของเมื่อเมืองภูเขาเสียดฟ้า และขอแสดงความยินดีด้วยที่ท่านได้เป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ระดับผู้ฝึกหัดขั้นพื้นฐาน ท่านต้องการให้ข้าจะทำการดำเนินการสมัครให้ตอนนี้เลยหรือไม่? “

พนักงานที่คอยดูแลโจว เว่ยชิงนั้นเป็นหญิงสาวอายุ 20 ปีแม้ว่าหน้าตาของเธอนั้นจะดูธรรมดาแต่รูปร่างของเธอนั้นโดดเด่นอย่างมาก โดยเฉพาะหน้าอกนั้น

“ฮ่า ๆ แน่นอน ข้าต้องการสมัครเลย” โจว เว่ยชิงนั้นกลืนน้ำลายของเขา พร้อมกับจ้องไปที่เนินเขาลูกนั้น

“ถ้าเช่นนั้นแล้ว ได้โปรดบอกชื่อของท่านด้วยค่ะ” หญิงสาวนั้นรู้สึกได้ถึงสาวตาของโจว เว่ยชิงจึงทำให้เธอนั้นขมวดคิ้วขึ้นมา ในสถานที่แห่งนี้นั้น แม้แต่ผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ยังไม่กล้าที่จะทำตัวหยาบคายเช่นนี้ นอกจากนี้แล้วเขานั้นยังเป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มที่ยังไม่ประสีประสาอะไร

“ไซด์ 36D …” โจว เว่ยชิงบ่นพึมพำกับตัวเอง

พนักงานสาวเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอก็เอามือมาปิดหน้าอกขอเธอและพูดขึ้นว่า “ท่านผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ระดับผู้ฝึกหัดขั้นพื้นฐาน ได้โปรดให้เกียรติกันด้วย ไม่เช่นนั้นแล้ว ตำหนักผนึกเวทย์นั้นจะเข้าจัดการกับคนที่ดูหมิ่นคนของตำหนัก!!”

โจว เว่ยชิงน้้นสังเกตุเห็นที่ข้อมือซ้ายของหญิงสาวนั้นมีอัญมณีธาตุไพลินสองเม็ด ซึ่งแสดงว่าเธอนั้นเป็นผู้ใช้คุณสมบัติธาตุน้ำปรากฎขึ้นมา แสดงถึงว่าระดับของเธอนั้นอยู่ในระดับผู้ฝึกหัดขั้นกลาง แม้ว่าเขาจะไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับตำหนักแห่งนี้มากนัก แต่เขาก็พอจะคาดเดาได้ว่า ผู้ใชัอัญมณีธาตุนั้นมาทำงานที่นี้เพื่อที่จะได้สิทธิ์ในการผนึกเวทย์ลงในอัญมณีธาตุของพกวเขา แม้ว่าเขานั้นจะเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ แต่ถ้าไม่มีศาสตราวุธหรือผนึกเวทย์ ก็ไม่สามารถที่จะเอาชนะเธอได้ นอกจากนี้แล้วเขายังเพิ่งมีอัญมณีเพียงชุดเดียวเท่านั้น

“อ๊า!! ข้าไม่ได้ตั้งใจพี่สาว มันเป็นสัญชาตญาณของข้าเพราะข้านั้นมีพรสวรรค์ในการวิเคราะห์สิ่งต่างๆรอบตัวมันเลยเป็นสัญชาตญาณของข้า ได้โปรดอย่าได้ตำหนิข้าเรื่องนี้เลย” โจว เว่ยชิงนั้นพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง แต่คำพูดของเขาว่า ‘ไซด์ 36D’ หญิงสาวคนนั้นก็ยังโกรธอยู่

โจว เว่ยชิงจึงรีบมองไปหาซางกวน ปิงเอ้อเพื่ออ้อนวอนขอให้ช่วยเหลือเขา ซึ่งเธอนั้นก็ตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า “ข้าไม่รู้จักเขา”

โจว เว่ยชิงจึงรีบเปลี่ยนเรื่องคุยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี “อ่าใช่ลงทะเบียน นี้ข้าต้องลงทะเบียนใช่ไหม? ชื่อ: เจ้าอ้วนโจว ,เพศ: ชาย ,มาจาก : จักรวรรดิธนูสวรรค์ ,อายุ: 13 ปี ผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ระดับผู้ฝึกหัดขั้นพื้นฐาน โสด หล่อ และโคตรเก่ง”

อย่างไรก็ตาม เขานั้นเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ เจ้าหน้าที่หญิงจึงระงับอารมณ์โกรธของเธอและนั่งลงกรอกข้อมูล แต่ทันใดนั้น ทั้งเธอและซางกวน ปิงเอ้อก็มองไปยังโจว เว่ยชิง และอุทานออกมาพร้อมกันว่า “นี้เจ้าอายุ 13 ปีงั้นเหรอ?”

โจว เว่ยชิงนั้นแสดงโฉมหน้าอันเป็นเอกลักษณ์ซึ่งดูเป็นรอยยิ้มที่ดูซื่อสัตย์ของเขาก่อนจะพูดขึ้นว่า “ใช่แล้ว! ข้ากำลังโตเป็นผู้ใหญ่ แม้แต่ ‘ผม’ นั้นยังไม่ขึ้นเลย นี้ท่านอยากจะตรวจสอบหรือไม่? และอีกสองเดือนข้าก็อายุครบ 14 ปี”

ซึ่งทำให้ซางกวน ปิงเอ้อนั้นแทบจะพูดไม่ออกเมื่อโจว เว่ยชิงนั้นพูดเรื่องแบบนั้นด้วยหน้าตาอันใสซื่อและดูจริงใจเช่นนั้น แต่เธอก็ไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าอ้วนโจวนั้นจะอายุเพียงแค่ 13 ปี ทันใดนั้น ความเกลียดที่เธอมีต่อเขาก็ลดลงอย่างมาก หลังจากที่เขานั้นกวนเธอมาตลอดเวลาแม้ว่าบางครั้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นจะเป็นเรื่องบังเอิญ เธอก็พูดได้ว่ามันเป็นโชคชะตา ซึ่งถ้าหากเขาไม่ได้พบเจอเธอ เขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้

พนักงานสาวจึงรีบกรอกข้อมูลของโจว เว่ยชิงลงไปอย่างไม่เต็มใจมากนัก ก่อนจะส่งป้ายประจำตัวและเสื้อคลุมให้กับเขา ป้ายนั้นเกือบจะเหมือนกับของซางกวน ปิงเอ้อทั้งหมด ยกเว้นหยกมังกรหินที่ถูกแทนที่ด้วยหยกน้ำเข็ง ส่วนเสื้อคลุมนั้นก็เป็นสีขาวทั้งหมดและมีสัญลักษณ์ดาบไขว้ที่ด้านซ้ายของหน้าอก

ส่วนการเลื่อนขึ้นของซางกวน ปิงเอ้อก็เรียบร้อยแล้วโดยป้ายใหม่นั้นถูกประทับด้วยหยกมังกรหิน 2 ชิ้น พร้อมกับตราดาบไขว์ที่มากกว่าของโจว เว่ยชิง

“ไปกันเถอะ” ซางกวน ปิงเอ้อนั้นไม่อยากจะอยู่ตรงนี้แล้ว เพราะไม่งั้นเจ้าบ้านี้อาจจะทำให้เธอนั้นเสียหน้าไปมากกว่านี้

ในขณะที่กำลังเดินออกจากตำหนักผนึกเวทย์ ซางกวน ปิงเอ้อก็เตะเข้าที่ก้นของโจว เว่ยชิงพร้อมกับดุเขา “อย่าพูดอะไรบ้าๆแบบนั้นเองไม่งั้นข้าจะเอาเย็บปากเจ้า! เจ้าอายุแค่นี้ยังเจ่าเล่ห์ขนาดนี้ ถ้าโตขึ้นจะเป็นยังไงน่ะ? เอ๋ เดี๋ยวนะ เจ้าอายุ 13 แล้วทำไมเจ้ามาเกณฑ์ทหารได้ล่ะ?” จากนั้นเธอก็เริ่มโกรธขึ้นมา เพราะถ้าเขาไม่ได้เข้ากองทัพ มันก็จะไม่เกิดเหตุการณ์ในคืนนั้น


ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป