HJC เล่ม 2 ตอนที่ 11.2

ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป

ตอนที่ 11 จักรวรรดิเฟ่ยหลี่ เมืองภูเสียดฟ้า(2)

หลังจากนั้นไม่นานซุปหน่อไม้ในหม้อทั้งหมดก็หมดเกลี้ยง ซึ่งโจว เว่ยชิงนั้นกินไปได้แค่ 1 ใน 3 ของหม้อ และที่เหลือนั้นซางกวน ปิงเอ้อเป็นคนกิน หลังจากที่กินเสร็จแล้วซางกวน ปิงเอ้อก็เลีบริมฝีปากของเธอด้วยลิ้นเล็กสีชมพูหน้ารัก ราวกับว่าเธอนั้นยังรู้สึกไม่อิ่มเลย เธอนั้นไม่เคยกินอาหารเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยในค่ายทหาร เพราะอาหารที่นั้นมีรสชาติที่ไม่อร่อยเลย

เธอมองไปที่โจว เว่ยชิงแล้วรู้สึกประหม่าเมื่อเห็นเขานั้นกำลังนั่งกินอาหารแห้งที่เธอเตรียมมา ด้วยหัวใจที่อ่อนโยนของเธอ ทำให้เธอนั้นรู้สึกเสียใจและอายที่ไม่ให้อาหารแห้งพวกนี้แก่โจว เว่ยชิงและแย่งอาหารที่เขาเตรียมมาจนหมด จึงทำให้ใบหน้าที่สวยงามของเธอนั้นแดงขึ้นมา

จู่ๆโจว เว่ยชิงถามเธอเบาๆว่า “มันอร่อยไหม?”

“อืม” ซางกวน ปิงเอ้อพยักหน้าเล็กน้อย

โจว เว่ยชิงยิ้มและพูดด้วยนำเสียงที่มีเสน่ห์ “งั้นต่อจากนี้ไป ข้าจะคอยเตรียมอาหารให้ท่านตกลงไหม?”

ซางกวน ปิงเอ้อพยักหน้าอีกครั้ง

จากนั้นโจว เว่ยชิงก็ถามขึ้นด้วยความเขินอายว่า “ถ้าเช่นนั้นแล้ว ด้วยความหล่อเหลาของข้าบวกกับผู้เชี่ยวชาญเรื่องการทำอาหารแล้ว ท่านจะให้โอกาสข้าขอท่านเป็นแฟนได้หรือไม่”

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นเผลอพยักหน้าไปโดยไม่รู้ตัวราวกับโดนมนตร์สะกดของอาหร “อือ … เอ๋!! ไม่!!!!! “

เมื่อเธอนั้นรู้ว่าโดนหลอกก็กระโจนเข้าใส่โจว เว่ยชิงและในขณะนั้นเองเธอที่กำลังโกรธก็สังเกตุเห็นว่าเขานั้นใช้มือกุมหัวและขดตัวลงกับเพื่อด้วยท่าทางที่น่าเวทนา “แม้ว่าท่านจะไม่ตอบตกลงข้า แต่ท่านก็ไม่ควรลงไม้ลงมือกับข้า”

เธอจึงเตะเข้าไปที่ก้นของโจว เว่ยชิงเบาและพูดด้วยความหงุดหงิด “ใครอยากจะอัดเจ้ากัน? ได้เวลาออกเดินทางแล้ว”

จากนั้นพวกเขาก็ออกเดินทางกันต่อ และแม้ว่าซางกวน ปิงเอ้อนั้นจะยังไม่สนใจโจว เว่ยชิงอยู่ก็ตาม แต่ด้วยซุปหน่อไม้น้ำค้าง เธอก็ไม่สามารถที่จะทำท่าทางเย็นชาใส่เขาได้อีกแล้ว

“ผู้บัญชาการกองพันเราจะไปที่ไหนกันแน่? อย่างน้อยก็ช่วยใบ้ผมหน่อยเถอะ” โจว เว่ยชิงนั้นถามด้วยความสงสัย

ซางกวน ปิงเอ้อมองไปที่โจว เว่ยชิงแล้วและกล่าวว่า “เรากำลังไปจักรวรรดิเฟ่ยหลี่ เมืองภูเขาเสียดฟ้า”

โจว เว่ยชิงนั้นตกใจไปชั่วขณะ เขาไม่เคยคิดว่าเลย ซางกวน ปิงเอ้อจะพาเขาไปที่ไกลขนาดนั้น เขาจึงไม่สงสัยเลยว่าก่อนหน้านี้ที่เธอพูดว่าพวกเขานั้นจะไม่กลับมาที่ค่ายในเดือนนี้

จักรวรรดิธนูสวรรค์และจักรวรรดิเฟ่ยหลี่(หยกมรกต) นั้นมีชายแดนที่ติดกันที่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจักรวรรดิธนูสวรรค์ จักรวรรดิเฟ่ยหลี่นั้นเป็นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งในทวีปไร้พรมแดนแป่งนี้ และมีขนาดใหญ่กว่าจักรวรรดิธนูสวรรค์ที่เป็นเมืองเล็กๆกว่าร้อยเท่า ส่วนภูมิภาคตะวันตกจะมีจักรวรรดิไดบาที่มีความแข็งแกร่งเทียบเคียงได้กับจักรวรรดิเฟ่ยหลี่และเคยแย่งดินแดนของจักรวรรดิธนูสวรรค์โดยการสนับสนุนจักรวรรดิคาลิซ

สำหรับเมืองภูเขาเสียดฟ้าที่ซางกวน ปิงเอ้อพูดถึงนั้น โจว เว่ยชิงก็รู้จักเป็นอย่างดี เพราะเมืองภูเขาเสียดฟ้าเป็นเมืองขนาดใหญ่ติดอันดับ1 ใน 5 และเป็นเมืองสำคัญแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของจักรวรรดิเฟ่ยหลี่ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเมืองธนูสวรรค์ถึง 10 เท่าและยังเจริญรุ่งเรืองกว่าด้วย

จักรวรรดิธนูสวรรค์และจักรวรรดิเฟ่ยหลี่นั้นมีความสำคัญที่ดีต่อกัน เหมือนกับจักรวรรดิคาลิซกับจักรวรรดิไดบา นอกจากนี้แล้วยังมีประเทศอื่นๆที่ติดกับจักรวรรดิเฟ่ยหลี่และจักรวรรดิไดบาซึ่งเข้าข้างแต่ละประเทศต่างกันไปด้วย เพราะถ้าไม่เช่นนั้นแล้ว จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองคงทำสงครามกันไปแล้ว

“เรากำลังจะไปเมืองภูเขาเสียดฟ้า? ที่นั่นมันห่างไกลมากเลยน่ะ! แม้ว่าพวกเราจะเดินทางอย่างรวดเร็วมากแล้วก็ตาม แต่ด้วยความเร็วขนาดนี้ เราต้องใช้เวลาถึงสบวันกว่าจะถึงที่นั้น! มันจะไม่ดีกว่าเหรอที่พวกเราจะใช้รถม้าจากสถานีขนส่ง? ซึ่งใช้เวลาแค่ห้าวัน” แม้ว่าความเร็วของพวกเขาจะสูงมาก แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับความเร็วของม้าที่เป็นม้าขนส่งที่เชี่ยวชาญเรื่องการเดินทาง ซึ่งทำให้พวกเขานั้นเดินทางไปมาระหว่างเมืองธนูสวรรค์และเมืองภูเขาเสียดฟ้าเร็วกว่ามาก

ซางกวน ปิงเอ้อมองไปที่โจว เว่ยชิงแล้วพูดขึ้นว่า “จะขึ้นรถม้านั้นมันไม่ฟรีน่ะ ค่าใช้จ่ายต่อคนก็สองเหรียญทองแล้ว ถ้าพวกเราเดินไป พวกเราแค่ต้องเตรียมอาหารซึ่งจะประหยัดเงินไปได้มากกว่า “

โจว เว่ยชิงจ้องมองไปที่เธอด้วยความงง “ท่านผู้กองพันบัญชาการ ข้าไม่เคยคิดว่าท่านจะเป็นคนขี้เหนียวเช่นนี้ ท่านเป็นถึงเสาหลักของจักรวรรดิ ผู้ที่เป็นสุดยอดอัจฉริยะแห่งยุค และผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ รวมทั้งเป็นวิสเคานท์ของจักรวรรดิ ถ้าข้าจำไม่ผิด เงินเดือนของท่านน่าจะมีราวๆ 80 ถึง 100 เหรียญทองไม่ใช่หรือท่าน ทำไมท่านถึงขึ้งงกับเงินแค่ 4 เหรียญทองนี้

ซางกวน ปิงเอ้อกล่าวว่า “โลหะที่ยอดเยี่ยมที่สุดต้องใช้เป็นขอบดาบ* พวกเราผู้ใช้อัญมณีสวรรค์นั้นต้องใช้เงินจำนวนมากในการฝึกตน จักรวรรดินั้นให้มากเท่าที่พวกเขาจะมี ดังนั้นพวกเราไม่ควรใช้ในสิ่งที่ไม่จำเป็น นอกจากนี้แล้ว เจ้าที่เพิ่งเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ การเดินทางด้วยเท้านั้นจะทำให้เจ้าคุ้นเคยกับการใช้อัญมณีสวรรค์มากขึ้นด้วย”

* ผู้แปล[อันนี้เป็นการแปลตรงๆของ 最好的合金都是用在刀刃上 – ซึ่งหมายถึงการใช้ทรัพยากรให้คุ้มค่ามากที่สุด ก็คือใช้โลหะมาใช้กับคมมีด แทนที่จะเป็นส่วนอื่นๆ]

โจว เว่ยชิงก็ยกนิ้วหัวแม่มือให้กับซางกวน ปิงเอ้อ ก่อนที่เธอจะถามด้วยความสงสัย “นี้เจ้าทำอะไร?”

โจว เว่ยชิกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เอิ่ม ข้าคิดว่าถ้าข้าได้แต่งงานกับท่านจริงๆมันน่าจะมีความสุขมากๆ”

ใบหน้าที่เย็นชาของซางกวน ปิงเอ้อก็กลับมาอีกครั้ง “นี้เจ้าอยากโดนข้าอัดจริงๆใช่ไหม!!”

โจว เว่ยชิงจึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนาในทันที “ท่านผู้บัญชาการกองพัน ข้าผิดไปแล้ว แต่ว่าท่านจะไปเมืองภูเขาเสียดฟ้าทำไม?”

ซางกวน ปิงเอ้อนั้นหยุดมือแม้ว่าเธออยากจะต่อยเจ้าบ้านี้ แต่เขาก็รีบยอมรับผิดอย่างรวดเร็วแม้ว่าเขาจะไม่เคยหลาบจำเลยซักครั้งเดียว

“พวกเราจะไปลองเสี่ยงโชคดู ข้าเพิ่งได้อัญมณีสวรรค์ที่สองของข้า และเจ้าเองก็ยังไม่มีศาสตราวุธและผนึกเวทย์ในอัญมณีแรกเลย จักรวรรดิธนูสวรรค์ของเรานั้นไม่ผู้สร้างศาสตราวุธและตำหนักผนึกเวทย์ จะมีก็เพียงในเมืองสำคัญของจักรวรรดิใหญ่ๆ ซึ่งเมืองภูเขาเสียดฟ้าเป็นเมืองที่ใกล้ที่สุด”

เมื่อฟังคำพูดของเธอแล้ว จิตวิญญาณของโจว เว่ยชิงก็ลุกโชนขึ้นมา “ท่านผู้บัญชาการกองพัน ท่านคิดว่าข้าควรเก็บอะไรลงไป? แล้วในเมื่อท่านไม่ให้ข้านั้นใช้เกราะเป็นศาสตราวุธ แล้วท่านจะให้ข้าใช้อะไร? “

ซางกวน ปิงเอ้อจึงบ่นด้วยความหงุดหงิดว่า “มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เจ้าคิด อย่างแรกเลย ไม่ว่าเจ้าจะเจอคัมภีร์ผนึกศาสตราวุธหรือผนึกเวทย์ของสัตว์สวรรค์ที่เหมาะสมกับเจ้า แต่ถ้าเจ้ามีเงินไม่พอ มันก็เปล่าประโยชน์ ดังนั้นข้าถึงพูดก่อนหน้านี้ไงว่า เรามาเสี่ยงโชค สำหรับพวกเราผู้ใช้อัญมณีสวรรค์แล้ว ศาสตราวุธอัญมณีกาย และผนึกเวทย์อัญมณีธาตุนั้นมีความสำคัญมากๆ และเมื่อทำสองขั้นตอนเสร็จสมบูรณ์แล้ว เราถึงจะสามารถใช้พลังได้อย่างเต็มที่ และเจ้าต้องจำคำสัญญาสามข้อของพวกเราด้วยว่า เจ้าต้องไม่เปิดเผยต่อใครว่าเจ้าเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ โดยเฉพาะอัญมณีธาตุอะเลกซานไดรต์ตาแมว เจ้าเข้าใจข้าไหม?”

“ครับ ข้าเข้าใจแล้วครับ!” โจว เว่ยชิงรีบตอบโดยทันที ตอนนี้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก แม้ว่าเขาจะจะไม่สามารถเก็บศาสตราวุธและผนึกเวทย์ลงสำเร็จก็ตาม แค่ประสบการณ์ก็เพียงพอแล้วสำหรับเขา การที่ได้เข้ามาอยู่ในโลกของผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ก็รู้สึกมีความสุขแล้ว ตอนนี้เขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลยในการเดินทาง

ซางกวน ปิงเอ้อ มองไปที่โจว เว่ยชิงซึ่งมีอะเลกซานไดรต์ตาแมวอยู่ที่มือซ้ายของเขาซึ่งมีสีฟ้าในตอนกลางวันเหมือนกับว่าเขาใช้พลังสวรรค์ธาตุลมอยู่ เธอก็ถอนหายใจเบาๆออกมา “แม้ว่าเจ้าจะมีพรสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ แต่มันก็มาพร้อมกับอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ด้วยเช่นกัน อัญมณีธาตุของเจ้านั้นมีห้าคุณสมบัติที่แข็งแกร่ง นั้นหมายความว่าการที่เจ้าจะผนึกเวทย์ทั้งห้าได้นั้น มันต้องใช้เงินมหาศาลจนขนาดที่จักรวรรดิไม่สามารถจ่ายให้เจ้าได้ นอกจากนี้แล้วเจ้ายังมีคุณสมบัติความมือและคุณสมบัติมิติ ซึ่งเป็นคุณสมบัติพิเศษและยังมีเจ้าคุณสมบัติปีศาจนั้นอีก การจะหาสัตว์สวรรค์เพื่อที่จะผนึกเวทย์ได้นั้นยิ่งยากเข้าไปอีก เส้นทางที่เจ้าต้องพบเจอนั้นยากกว่าผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ทั่วไปถึงร้อยเท่า”

“ส่วนเหตุผลที่ข้าไม่ให้เจ้าเปิดเผยเรื่องอะเลกซานไดรต์ตาแมวของเจ้ากับใครๆ ก็เพราะกลัวว่าผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ที่เห็นพรสวรรค์ของเจ้าแล้ว จะสังหารเจ้าก่อนที่จะแข็งแกร่ง สำหรับผู้ที่มีพรสวรรค์ ยิ่งมีมาก โอกาสที่จะตายตั้งแต่อายุยังน้อยก็มีมาก เว้นแต่ว่า ……”


ตอนก่อนหน้านี้ Ouo.io ตอนต่อไป
ตอนก่อนหน้านี้ Direct ตอนต่อไป
Advertisements