HJC เล่ม 1 ตอนที่ 5.2

ตอนก่อนหน้านี้ || ตอนต่อไป


บทที่ 5 – วิชาเทพอมตะและการตื่นขึ้นของผู้ใช้อัญมณีสวรรค์(2)

เดิมนั้นเมื่อโจว เว่ยชิงเมื่อเขาได้วิชาเทพอมตะมา เขากลัวคำเตือนที่ได้กล่าวไว้ในบทหลักการทั่วไปจนไม่กล้าที่จะลอง แต่เขาก็ได้เพียงแต่มองเนื้อหาของวิชาเทพอมตะอย่างผ่านๆ

การที่จะฝึกพลังสวรรค์นั้นเป็นจำเป็นต้องมีวิชาที่ใช้ในการฝึก เพื่อที่จะสามารถดูดซับพลังงานจากสภาพแวดล้อมมาเสริมร่างกายและเพิ่มพลังสวรรค์ภายในร่างกาย พลังสวรรค์นั้นแบ่งออกเป็นสี่ระดับได้แก่ พลังสวรรค์ระดับพื้นฐาน,พลังสวรรค์ระดับกลาง, พลังสวรรค์ระดับสูง และ พลังสวรรค์ระดับท่องแท้ ซึ่งวิชาเทพอมตะนี้เองก็เป็นวิชาที่ใช้ในการฝึกเช่นกัน แต่มันพิเศษและแตกต่างจากวิชาฝึกทั่วไป

การฝึกทั่วไปนั้นไม่ว่าจะแบบไหน มันจะเป็นการทำสมาธิหรือฝึกร่างกายเพื่อกระตุ้นความสามารถในตัวเพื่อดูดซับพลังงานเข้าสู่ร่างกาย แต่วิชาเทพอมตะนั้นเป็นเส้นทางที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง เพราะมันมีหลังการง่ายเพียงอย่างเดียวนั้นคือ ทะลวงจุดตายของร่างกาย ไม่จำเป็นต้องดูดซับพลังสวรรค์รอบๆผ่านการทำสมาธิและการฝึกร่างกาย ทุกๆครั้งที่สามารถทะลวงจุดตายเหล่านั้นได้ พลังสวรรค์ภายในตัวจะเพิ่มขึ้น การรวบรวมพลังสวรรค์นั้นมีจุดประสงค์เพียงอย่างเดียวก็เพื่อใช้ทะลวงจุดตายเท่านั้น ซึ่งดูเหมือนพูดง่ายแต่ในความจริงนั้นทำยากมาก ซึ่งถ้าหากเขานั้นสามารถทะลวงจุดตายทั้ง 36 จุดได้นั้นเท่ากับว่าเขามีระดับขั้นของพลังสวรรค์อยู่ 36 ขั้นซึ่งเกินกว่าระดับพลังสรววค์ขั้นสูง เนื่องจากพ่อของเขา นายพลโจวที่เป็นนายชั้นแนวหน้านั้นฝึกมาได้ถึง 32 ขั้นซึ่งจัดว่าเป็นพลังสวรรค์ระดับสูงขั้นที่ 8 แต่ก็ไม่สามารถที่จะก้าวหน้าไปกว่านั้นได้มากว่า 5 ปีแล้ว

เมื่อโจว เว่ยขิงนั้นยังเล็กอยู่ นายพลโจวนั้นหาวิชาต่างๆมากมายมาให้เขาเพื่อฝึกฝน ซึ่งทางที่สุดแล้ววิชาเหล่านั้นไม่สามารถที่จะดูดซับเข้าร่างกายของเขาได้แม้แต่น้อย

นั้นเป็นเหตุผลว่าทำไมโจว เว่ยชิงนั้นไม่กล้าที่จะฝึกวิชานี้ แต่อย่างไรก็ตามหลายปีที่ผ่านมานายพลโจวก็พลังตรวจร่างกายของเขาเป็นประจำแต่ก็ไม่เห็นว่าอาการพิการของเส้นพลังปราณของเขาจะดีขึ้นตามอายุเลยแม้แต่น้อย ซึ่งถ้าเป็นอย่างนี้เขาก็จะเป็นได้แค่คนธรรมดาตลอดไป โจว เว่ยชิงนั้นทบทวนสิ่งต่างๆมาเนินนานว่าจะฝึกหรือไม่ฝึกวิชาเทพอมตะนี้ดี จนกระทั่งวันนี้เขาได้ตัดสินใจอย่างหนักแน่นแล้วว่าจะฝึกมัน

นายพลโจวที่เป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ ซึ่งโดยปกติแล้วผู้ที่มีสายเลือกของผู้ใช้อัญมณีสวรรค์มักจะเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ เมื่อพลังนั้นได้ถูกปลุกขึ้นมา แต่อย่างไรก็ตาม ร่างกายของโจว เว่ยชิงนั้นมีเส้นพลังปราณที่พิการทำให้พลังสวรรค์นั้นไม่สามารถเดินทางผ่านจุดชีพจรได้หลายๆจุด นี้ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งว่าทำไมนายพลโจวนั้นไม่กล้าที่จะใช้พลังสวรรค์ของตัวเองในการบังคับให้เส้นพลังปราณนั้นถูกเปิดออก ซึ่งตอนนี้เองที่โจว เว่ยชิงคิดว่าหากเขาสามารถฝึกวิชาวิชาเทพอมตะได้สำเร็จและทะลวงจุดตายเหล่านั้นได้ มันน่าจะแก้ปัญหาเส้นพลังปราณที่พิการของเขาได้ และสามารถที่จะฝึกฝนพลังสวรรค์ได้

ซึ่งวันนี้หลังจากที่ได้ยินความลับของผู้ใช้อัญมณีสวรรค์จากชางกวน บิงเอ้อแล้วมันทำให้ความต้องการที่จะเป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์นั้นเกินกว่าความกลัวที่จะได้รับความเจ็บปวดของร่างกายในตอนนี้ เขานั้นตัดสินใจแล้วว่าอย่างน้อยเขาจำเป็นต้องลองฝึกวิชาเทพอมตะ ซึ่งถ้าหากเขาไม่ได้พยายาม เขาจะยอมรับชะตากรรมของเขาได้อย่างไร เขารู้ดีว่ามีเวลาอีกไม่มากแล้ว ถ้ามนุษย์นั้นไม่สามารถปลุกพลังอัญมณีได้ก่อนที่จะอายุ16 เขาจะหมดโอกาสนั้นไปตลอดการ นั้นหมายความว่าเขาจะเป็นคนธรรมดาตลอดไปซึ่งใครจะพอใจกับตัวเลือกนั้นบ้าง แม้ว่าโจว เว่ยชิงนั้นจะกลัวตายแต่เขากลัวการเป็นเพียงคนธรรมดาตลอดไปมากกว่า

โจว เว่ยชิงสูดหายใจเข้าลึกๆจากนั้นหน้าที่ดูใสซื่อบริสุทธิ์ของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าของคนที่มุ่งมั่นจริงจัง โดยใช้แสงสลัวจากโคมไฟเขาเปิดคู่มือโบราณนั้นอีกหน้า หน้าที่สองนั้นอธิบายถึงจุดตายแรกที่จะต้องใช้ในการทะลวงเพื่อฝึกวิชาเทพอมตะ

ในหนังแกะที่เขียนไว้นั้น ร่างกายของมนุษย์นั้นมีจุดชีพจรเดี่ยวอยู่ทั้งหมด 52 จุดและอีก 300 ขุดนั้นเป็นเป็นจุดชีพจรคู่ และอีก 50 จุดซึ่งเป็นจุดพิเศษที่ของนอกเส้นพลังปราณ ซึ่งรวมแล้วจุดมีประมาณ 702 จุด [ผู้แปล : ต้นฉบับENG เขียน 720 แต่ผมนับแบบนี้นะ 52 + (300*2)เพราะเป็นจุดคู่ + 50 = 52+600+50 = 702] ซึ่งมีเป็นจุดสำคัญ 108 จุด , จุดไม่อันตรายอีก 72 จุด และจุดอันตรายอีก 36 จุด ซึ่งมีจุดตายอีกตามที่กล่าวไปก่อนหน้านี้

วิชาเทพอมตะส่วนแรกนั้นจะฝึกบริเวณแขนส่วนบนและแขนส่วนล่างก่อน ซึ่งจุดตายแรกนั้นคือบริเวณกระดูกไหปลาร้า

จุดบริเวณกระดูกไหปลาร้านั้นอยู่บริเวณส่วนบนของหัวไหล่

ซึ่งหน้านี้นั้นอธิบายอย่างชัดเจนเลยว่าจะใช้พลังสวรรค์นั้นทะลวงจุดตายที่ไหลปลาร้าอย่างไร ซึ่งมีทั้งภาพแสดงจุดและคำอธิบายไว้อย่างชัดเจน

จุดชีพจรตรงไหปลาร้านั้นเป็นจุดคู่ซึ่งมีอยู่ทั้งด้านซ้ายและขวา โจว เว่ยชิงลองกดลงบนจุดตายที่ไหล่ซ้ายอย่างเบาๆ มันก็ทำให้แขนข้างซ้ายของเขาช้าไปทั้งแขนซึ่งมันช่างน่ากลัวจริงๆ มันเป็นรู้กันว่าจุดตายทั้ง 36 จุดนั้นมีทั้งจุดที่อันตรายมากและน้อยปนกันไปซึ่งหลังจากที่พลิกอ่านคราวๆทั้งหมด เขาก็ค้นพบว่าจุดสุดท้ายนั้นอันตรายที่สุด วิชานี้แบ่งเป็น 4 ส่วนหลักๆดังนี้ ส่วนแรกนั้นเป็นจุดตายที่แขนและขาซึ่งมีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 5 จุด ส่วนที่สอง คือบริเวณหลังซึ่งมี 8 จุด ส่วนที่ 3 เป็นส่วนที่อยู่บริเวณหน้าอกประกอบด้วย 14 จุด และส่วนสุดท้ายคือบริเวณศีรษะซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 9 จุด ซึ่งเริ่มจากจุดที่ง่ายไปหายาก แต่ถึงอย่างไรก็ตามแม้แต่จุดที่ง่ายที่สุดอย่างจุดชีพจรตรงกระดูกไหปลาร้านั้นก็ยังทำให้ใจของโจว เว่ยชิงเต็มไปด้วยความกลัว ว่าจุดตายเหล่านี้จะสามารถใช้พลังสวรรค์ทะลวงได้จริงๆหรือ?

หลังจากลังเลใจอยู่ซักพักเขาก็ยืนยันคำตอบในใจของเขาอีกครั้ง ว่าถ้าหากเจ้ามุ่งมั่นสิ่งใดเจ้าต้องได้สิ่งนั้น นี้คือโอกาสสุดท้ายแล้วที่จะได้เป็นผู้ใช้อัญมณีสวรรค์ ไม่เช่นนั้นเขาก็จะเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งตลอดไป

เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ความเชื่อมั่นในจิตใจช่วยให้โจว เว่ยชิงตัดสินใจที่จะก้าวเดินไปในเส้นทางของการฝึกตน เขาทำสมาธิอย่างเงียบๆก่อนที่จะเริ่มฝึกโดยใช้วิชาเทพอมตะ

เขาตั้งสมาธิกับจิตของเขาไปที่จุดชีพจรตรงไหปลาร้าของเขา และสัมผัสถึงทุกส่วนของร่างกาย จุดที่อยากที่สุดของการทำสิ่งต่างๆคือจุดเริ่มต้นนั้นเอง ในกรณีนี้จุดที่ยากที่สุดก็คงเป็นการสัมผัสถึงพลังสววรค์อ่อนภายในตัวเอง และเริ่มตั้งสมาธิให้พลังงานเหล่านั้นมาทะลวงจุดชีพจร ตามคู่มือนั้นจุดชีพจรตรงไหปลาร้านั้นจัดว่าเป็นจุดที่ง่ายที่สุดใน 36 จุด ซึ่งสิ่งสำคัญก็คือเขาจะรอดหรือไม่รอดจากการฝึกครั้งนี้ เมื่อเขารอดชีวิตจากการทะลวงจุดชีพจร นั้นเท่ากับว่าเขาได้ก้าวผ่านขั้นแรกของเส้นทางการฝึกตนของเขา

หลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมง ความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดก็ถาโถมเข้าหาโจว เว่ยชิงทำให้เขานั้นไม่สามารถที่จะรักษาความสงบในจิตใจของเขาได้ เขานั้นไม่สามารถที่จะสัมผัสได้ถึงพลังสวรรค์ในตัวเขาแม้แต่นิดเดียว อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขานั้นจะกลัวตายมากก็ตาม แต่เขานั้นมีจิตใจที่อดทนตราบใดที่เขาตัดสินใจที่จะทำบางสิ่งบางอย่างแล้วเขาจะต้องพยายามสู้ไปจนกว่ามันจะสิ้นสุด

2 ชั่วโมงผ่านไป … ซึ่งช่วงเวลายามดึกจะมีก็เสียงก๊อบแก๊บดังขึ้นระหว่างความเงียบสงบยามค่ำคืน

นี้ข้าไม่สามารถที่จะฝึกตนได้จริงๆหรือนี้? แม้แต่วิชาเทพอมตะก็ไม่สามารถช่วยข้าได้จริงๆนะหรือ? โจว เว่ยชิงนั้นเริ่มที่จะยอมแพ้ มันผ่านมาเป็นเวลา 2 ชั่วโมงแล้ว นอกจากนี้หลังของเขาก็เริ่มปวดและชาเพราะการนั่งเป็นเวลานานแต่เขาก็ยังไม่สามารถที่จะสัมผัสได้ถึงพลังสวรรค์ในตัวเขา


ตอนก่อนหน้านี้ || ตอนต่อไป